O "καλός"

"Αυτός είναι καλός άνθρωπος, δε λέει ποτέ όχι!"
"Αυτό είναι καλό παιδί, χαλί να γίνει να τον πατήσεις!"
"Τι καλή κοπέλα, συνεχώς με το χαμόγελο!"
"Άσε τις ευγένιες, μη μου κάνεις εμένα τον καλό"
και άλλα παρεμφερή σχόλια έχουν επινοηθεί για να αποδώσουν την υπέρτατη αξία του να είσαι "καλός"!

Από πότε όμως ο "καλός" δεν έχει προτιμήσεις;
Από πότε ο "καλός" δεν ενοχλείται από τίποτα;
Από πότε ο καλός χασκογελάει σα χαζός;;

Η καλοσύνη είναι μια από τις πολλές έννοιες που αν και έχει τόσο διαστρεβλωθεί το νόημά της, έχει αποκτήσει τέτοια υπεραξία που όλοι κηνυγούν να γίνουν καλοί. Καταδεκτικοί, ευγενικοί, ευχάριστοι, εξυπηρετικοί, αθώοι, όλοι διεκδικούν με βλέψεις τον τίτλο του καλού.

Το καλό και το κακό όμως είναι σχετικό, και σημείο αναφοράς θα πρέπει να έχει κάθε φορά αυτόν ή αυτό που το κρίνει. Συνεπώς, η ευγένια, η πρόσχαρη διάθεση, η εξυπηρετικότητα ακόμη και η αθωότητα δε σχετίζονται κατ' ανάγκη με την καλοσύνη!! Σχετίζονται βέβαια με την προσπάθεια όλων να δείχνουν καλοί...

Οπότε οι "καλοί" αυτού του κόσμου ας σταματήσουν να είναι καλοί, όχι τόσο επειδή η καλοσύνη δεν είναι προφίλ καθημερινότητας, αλλά κυρίως επειδή όταν η καλοσύνη δεν είναι επιλογή, προκαλεί προβλήματα σε όλους, "καλούς" και "κακούς"!!!

teleiosgamos.gr...!!

Όταν η αναζήτηση "στεγνωτήριο ρούχων" στο google σου επιστρέφει σαν πρώτο hit το forum teleiosgamos.gr .... αντιλαμβάνεσαι ότι στην Αθήνα έχει πολύ καλό καιρό ;-).
Και όταν εν συνεχεία βλέπεις την τιμή του, σιγουρεύεσαι ότι το μπαλκόνι, το καλοριφέρ, το ράφι της βιβλιοθήκης, ο πάγκος της κουζίνας δεν είναι τελικά και τόσο κακή λύση!

Η ώρα δεν είναι επιχείρημα!

Είναι πρωί και θυμήθηκες ότι δεν έχεις ανταλλακτικό μελάνι για τον printer σου. Το μοναδικό κατάστημα που στο προμηθεύει βρίσκεται down town! Το καλό με την επαρχία είναι ότι το κέντρο της πόλης είναι σε απόσταση βόλτας από το κρεβάτι σου, το κακό είναι ότι τα μαγαζιά δεν έχουν ωράριο!!!

-Μα είναι 10:00!
-Η ώρα δεν είναι επιχείρημα.

Ρουτίνα

Μοτίβο καθημερινότητας, συνήθειες και υποχρεώσεις που περιστοιχίζουν τη ζωή μας και μας προσδιορίζουν. Έστω και χωρίς να το καταλαβαίνουμε, αυτά που κάνουμε στην καθημερινότητά μας κατά περιόδους ορίζουν αυτό που είμαστε. Σε πιο mainstream συζητήσεις αυτό το λέμε "ρουτίνα". ;-)

Είναι λοιπόν κάτι που συμβαίνει σίγουρα, που ανήκει σε όλους, που συνδέεται απόλυτα με κάθε τι που κάνουμε, που υπάρχει διαρκώς γύρω μας. Αλλά εάν η ρουτίνα είναι "παρέα" μας τότε γιατί να τη φτιάχνουμε τόσο τυχαία;

Είναι σα μια συνεχή παρουσία στη ζωή μας που εφαρμόζει τέλεια στις οδηγίες μας. Το κακό είναι ότι δεν παίρνει πρωτοβουλίες ;-) ..

Η ρουτίνα δεν είναι τελικά κάτι τόσο εύκολο. Πρέπει να ζυγισθούν πολλά, να μπουν άπειρες παράμετροι στην εξίσωση που στο αποτέλεσμά της θα έχει τη ρουτίνα, η δουλειά, η αποδοτική δουλειά, η ψυχαγωγία, η διασκέδαση, η προσωπική ζωή, οι άνθρωποι, η φροντίδα του μέσα και του έξω μας...και τόσα άλλα. Όλες αυτές οι παράμετροι πρέπει να περάσουν απο το σύστημα των προσωπικών μας προτεραιοτήτων, να επαναδιαπραγματεί η αξία τους βάσει των δικών μας δυνάμεων και διάθεσης και να διυλιστούν από τις δυνατότητες του περιβάλλοντος που ανήκουμε. Η διαδικασία ολοκληρώνεται με το μελλοντικό μας εαυτό να ελέγχει και να εγκρίνει το αποτέλεσμα.

Πώς καταντάμε μια τόσο δύσκολη διαδικασία να την κάνουμε τόσο αμετανόητα τυχαία...ακόμη δεν μπορώ να το καταλάβω!

07:00; Ήλιος; ε;

Όλοι θυμόμαστε φυσικά τον τρόπο που χτίζονται τα σπίτια στην Αθήνα, το οικοδομικό μότο πιστεύω ότι είναι "χτίσε τώρα σα να μην υπάρχει αύριο". Στην επαρχία το αύριο δεν έχει ακόμη έρθει και τα σπίτια χτίζονται αραιά. Ο ήλιος λοιπόν σε βρίσκει το πρωί, δε χρειάζεται να μεσημεριάσει για να καταλάβεις ότι ξημέρωσε. Πολύ πρωί πιθανώς για το 90% του πληθυσμού...αλλά για αυτό υπάρχουν κάτι συρόμενες ανακαλύψεις οι "κουρτίνες" και τα "παντζούρια".