Πριν κάνα εξάμηνο μια αστραφτερή ιδέα παρουσιάστηκε στο σκηνικό της σπιτίσιας καθημερινότητάς μου: αντί να αγοραστεί ρολόι ετοιματζίδικο από κατάστημα, να φτιαχτεί λέει ένα "στο χέρι" (handmade που λένε και στο χωριό μου).
Πόρωση μεγάλη με την ιδέα, που όμως όπως κάθε μεγάλη ιδέα στην αρχή φαίνεται μόνο καταπληκτική και εύκολη και στο τέλος....τέλος δεν υπάρχει, μισοτελειωμένη τη θυμάσαι.
Και επειδή κάπως πρέπει να θυμάμαι το χρόνο που μου ροκάνισε ανηλεώς αυτή η ιδέα θα τις αφιερώσω μερικά μπλογκοποστς. Με πραγματικά συνοπτικές διαδικασίες αποφασίστηκε το ρολόι να έχει δύο δείκτες (ευλογημένα τα Octopus) και στο πίσω μέρος κάδρα με κάτι μέσα.
Κάδρα ε; πόσα; πόσο μεγάλα; τι χρώματα; πώς θα είναι τοποθετημένα;Με κάτι μέσα ε; Τι θα έχουν μέσα; Φωτογραφίες ανθρώπων; ζώων; τοπία; λέξεις; σχήματα;
Εντάξει, ας μη βιαζόμαστε. Μπορεί το πράγμα να μην ήταν τελικά τόσο εύκολο όσο το φαντάστηκα αλλά αν η ιδέα είναι καλή, δεν κάνει να λιγοψυχάς (έλεγε η γιαγιά μου που για ρολόι είχε κόκορα).
Βήμα 1: Μετρήθηκε ο τοίχος, οι δείκτες, η ακτίνα περιστροφής τους, επιστρατεύτηκε το visio και βασικές γνώσεις συμμετρίας από το λύκειο και σε μόλις δυο εργατομέρες φτιάχτηκε το σχέδιο.
Ε εντάξει, εάν το project ρολόι ισοδυναμεί με γάιδαρο εύκολα πιστεύεις ότι μετά από τόσες ώρες σου μένει η ουρά. Και για να μείνω στο ζωικό βασίλειο, με την υπόθεση της εναπομείνουσας ουράς γελάσανε και οι κότες!
Να σημειώσω δε ότι η αρχική επιλογή των χρωμάτων ουδόλως επηρεάστηκε από τη διαθεσιμότητά τους σε μορφή κορνίζας στα τοπικά κορνιζάδικα. Διαθεσιμότητα που τελικά αποδείχτηκε περιορισμένη ή πανάκριβη, οπότε αυτό το πορτοκαλί ήρθε χωρίς τύψεις να αντικαταστήσει το χαριτωμένο μωβάκι της αρχικής επιλογής.
Η παραγγελία των 24 κορνιζών με τις περίεργες διαστάσεις που περιγράφονταν με ακρίβεια δύο δεκαδικών ψηφίων, πάω στοίχημα ότι αποτέλεσε εμπειρία για τον τοπικό κορνιζά!
Τα κατάφερε όμως ο μάστορας και σε μια βδομάδα οι κορνίζες ήταν έτοιμες προς παράδοση. Παρελήφθησαν μια βροχερή μέρα του Σεπτέμβρη και τοποθετήθηκαν αριστοτεχνικά σε διάφορες επίπεδες και μαλακές επιφάνειες του σπιτιού (καναπέδες, πολυθρόνες, κρεβάτια κ.λ.π.) περιμένοντας....το επόμενο βήμα!
Ε εντάξει, εάν το project ρολόι ισοδυναμεί με γάιδαρο εύκολα πιστεύεις ότι μετά από τόσες ώρες σου μένει η ουρά. Και για να μείνω στο ζωικό βασίλειο, με την υπόθεση της εναπομείνουσας ουράς γελάσανε και οι κότες!Να σημειώσω δε ότι η αρχική επιλογή των χρωμάτων ουδόλως επηρεάστηκε από τη διαθεσιμότητά τους σε μορφή κορνίζας στα τοπικά κορνιζάδικα. Διαθεσιμότητα που τελικά αποδείχτηκε περιορισμένη ή πανάκριβη, οπότε αυτό το πορτοκαλί ήρθε χωρίς τύψεις να αντικαταστήσει το χαριτωμένο μωβάκι της αρχικής επιλογής.
Η παραγγελία των 24 κορνιζών με τις περίεργες διαστάσεις που περιγράφονταν με ακρίβεια δύο δεκαδικών ψηφίων, πάω στοίχημα ότι αποτέλεσε εμπειρία για τον τοπικό κορνιζά!
Τα κατάφερε όμως ο μάστορας και σε μια βδομάδα οι κορνίζες ήταν έτοιμες προς παράδοση. Παρελήφθησαν μια βροχερή μέρα του Σεπτέμβρη και τοποθετήθηκαν αριστοτεχνικά σε διάφορες επίπεδες και μαλακές επιφάνειες του σπιτιού (καναπέδες, πολυθρόνες, κρεβάτια κ.λ.π.) περιμένοντας....το επόμενο βήμα!
