Κυριακή…σκέψου ελεύθερα

Όσο και εάν δεν το ομολογώ, το κυριακάτικο άραγμα φαντάζει πιο ξεκούραστο, πιο αναγκαίο επειδή είναι κοινωνικά απενοχοποιημένο. Δε θέλω να σκέφτομαι πόσα πράγματα κάνω ή δεν κάνω λόγω κοινωνικών επιρροών. Γιατί εάν το σκεφτώ, τι θα κάνω τελικά; 

Δευτέρα  - Παρασκευή, δουλειά. Γιατί; Για να επιβιώσεις. Και γιατί αυτή τη δουλειά; Γιατί αυτή η δουλειά θα είχε περισσότερες "Κυριακές" το χρόνο. Και γιατί 10 ώρες τη μέρα; Γιατί η δουλειά το απαιτεί, για κάτι καλύτερο. Έκανε φτερά η επιβίωση. Μη λες και να μην ακούς ψέμματα λοιπόν, η ανθρώπινη φύση δεν αρκείται στην επιβίωση..  

Σάββατο, ψώνια. Γιατί Σάββατο; Τόσα απογεύματα έχει η βδομάδα; Διάλεξε ένα. Μα το Σάββατο πάει ο κόσμος. Το Σάββατο γίνονται οι περισσότερες λαϊκές. Το πατσαβουριασμένο μαρούλι στο ψυγείο είναι αγορασμένο από Σαββατιάτικη λαϊκή; Όχι.

Κυριακή, ό,τι σκέφτηκες μες στη βδομάδα και του έβαλες ετικέτα 'ωραία ιδέα'. Κάπως τυχαίο μου ακούγεται αυτό. Και γιατί αυτό είναι κακό; Μια βδομάδα ντετερμινισμού, δεν μπορεί να διαδέχεται από μια μέρα στοχαστικότητας; Η τυχαιότητα σε αφήνει ανικανοποίητο, συχνά άδειο, δεν αφήνει αποτύπωμα. Μια στις επτά είναι 52 μέρες το χρόνο, ενάμισης μήνας κοντά. Μήπως να το ξανασκεφτείς;  Αφού μου το ζητάς σήμερα, πολύ ευχαρίστως.