Μια παρέα σε ένα νησί, με αφορμή μια διακοπή ρεύματος, μαζεύεται ένα βράδυ σε μια ταβέρνα, σε μια παραλία γύρω από μια φωτιά. Στην παρέα έρχεται ένας παραμυθάς, ο οποίος όλο το βράδυ τους εξιστορεί ένα παραμύθι για έναν άλλο παραμυθά σε ένα καράβι που λέει στους επιβάτες του παραμύθια κάθε βράδυ. Παραμύθια, μέσα σε ένα παραμύθι, μέσα σε ένα μυθιστόρημα.
Όμορφες εικόνες, με περιγραφές που κάποιες φορές δυσκόλευαν χωρίς εμφανή λόγο και ως ενα βαθμό μένουν ανολοκλήρωτες. Βέβαια αν προσπαθείς πολύ για να συμπυκνώσεις (λογο)τεχνικά το κείμενα ξεχνάς να απογειώσεις την περιγραφή σου, ξεχνάς μάλλον τον αναγνώστη, που για τους περισσότερους είναι μάλλον δείγμα επιτυχημένης συγγραφής.
Όταν κάποιος θέλει να αποδείξει ότι έχει φαντασία επιλέγει ένα τέτοιο τρόπο να το κάνει (magic realism), εύκολο, και προσιτό σε όλους.
Υ.Γ. Ο τίτλος είναι από έναν ήρωα σε ένα παραμύθι, του παραμυθά, του παραμυθά. Ίσως ο πιο αξιολύπητος από όλους...χαλάλι ένας τίτλος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου