Ναφθαλίνη attack!

Τι είναι χειρότερο; Να σου φάει ο σκώρος το παμπάλαιο πουλόβερ που κατοικεί ατάραχο εδώ και 2 χρόνια στην ντουλάπα σου απολαμβάνοντας τα καλά του κατοχικού συνδρόμου σου ή να χαραμίσεις 2 μέρες από την καθημερινότητά σου αερίζοντας...
Ασυζητητί το πρώτο!

"Πάρε καμιά ταμπλέτα ναφθαλίνης ρε παιδάκι μου να τη βάλεις στα χειμωνιάτικα, θα τα φάει ο σκώρος" (mom's words)...

Φυσικά δε ζήτησα διευκρινήσεις, οι λεπτομέρειες με κουράζουν αφόρητα, εξάλλου πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να βάλεις λίγη ναφθαλίνη στα χειμωνιάτικα...η αλήθεια, καθόλου δύσκολο! Προσοχή όμως στο "λίγη" και στο "χειμωνιάτικα".
Και μέσα σε μια διάθεση ενίσχυσης των δυνατοτήτων μου ως "καλή νοικοκυρά" αποφάσισα να βάλω περίσσεια ναφθαλίνης παντού: ράφια, συρτάρια, ντουλάπια, ανάμεσα στα ρούχα, μέσα σε τσέπες, μόνο στο συρτάρι με τα εσώρουχα δεν έβαλα...

Μου πήρε τρεις μέρες να περάσω από το "οι ντουλάπες μου μοσκοβολάνε", στο "οι ντουλάπες μου βρωμάνε" και ακόμη μία για να πανικοβληθώ με την ιδέα ότι η ναφθαλίνη (hellow!) είναι χημική ουσία με πιθανώς επικίνδυνες συνέπειες για την υγεία (ναι! το έψαξα στο internet).

Αφού πέρασα ένα βράδυ στον καναπέ για να αποφύγω τον ύπνο στο ίδιο δωμάτιο παρέα με τη λευκή βλακεία μου και αφού μετά πέρασα δύο μέρες αερίζοντας στο μπαλκόνι μέχρι και τις κάλτσες κατέληξα στο εξής συμπέρασμα:
"Όταν τόσο το πρόβλημα όσο και τη λύση στη δίνει άλλος, τότε η μέθοδος δε χρειάζεται τη δική σου λογική αλλά τη δική του! "