Είναι κάτι περίοδοι που η ζωή δεν μπαίνει σε πρόγραμμα, η καθημερινότητα γίνεται απρόβλεπτη, γρήγορη, άπιαστη.
Το επίπεδο δραστηριότητας ξαφνικά αυξάνεται, συμπυκνώνεις δουλειές και σκέψεις βδομάδων σε μια μέρα, σε μια ώρα, σε μια στιγμή.
Προγραμματίζεις χωρίς να έχει σημασία το πότε, ζωγραφίζεις με το μυαλό συννεφάκια με στόχους, προορισμούς, μελλούμενα.
Συναντάς ανθρώπους γύρω σου και σου μοιάζουν τόσο διαφορετικοί και ας τους έχεις δει μόλις προχθές.
Προσπαθείς να βάλεις προτεραιότητες για να μη χαθείς, μα ξέχασες να ρωτήσεις το αφεντικό. «Αφεντικό πρέπει να καθαρίσω το σπίτι μου σήμερα;»
Σήμερα είναι Κυριακή, την Κυριακή υποτίθεται πρέπει να σηκωθείς χαράματα για να σε πιάσουν οι πρώτες αχτίδες του ήλιου καθώς θα προσεύχεσαι. Αλλά σήμερα έχει συννεφιά, δε θα πιάσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου