Σκοτεινές και παγερές δυνάμεις

Κάποια στιγμή ανάμεσα στο γεμιστό κοτόπουλο των Χριστουγέννων και την πτώση του Γκλέτσου στα νερά του Μαλιακού κόλπου για τον σταυρό, η όμορφη επαρχιακή μου πόλη μπήκε στην εποχή των παγετώνων και εγώ βρίσκομαι ένα μόλις βήμα πριν κάνω guest στην ομώνυμη ταινία....ως το φάντασμα εξαφανισμένου είδους!
...
Σκοτεινές και παγερές δυνάμεις έχουν καταλάβει το σπίτι εδώ και μερικές μέρες! Ήχοι από αγριεμένο ποτάμι βγαίνουν από το καλοριφέρ, υποχθόνια μουγγρητά από το αερόθερμο, φριχτοί πόνοι και μυστήριες ερυθρές στάμπες εμφανίζονται στα χέρια μετά από το άνοιγμα της βρύσης, παγωμένος αέρας στο πρόσωπο, στα μάτια και στη μύτη.
....
Πόσο απαραίτητο είναι αλήθεια το καθημερινό ντουζ; Δηλαδή όλος ο πλανήτης πλένεται σαν τις γάτες κάθε μέρα; Δε νομίζω...

Τι διαφορά δηλαδή έχει το άπλυτο μαρούλι από το πλυμένο; Το σκουληκάκι που το τρώει άπλυτο τι έπαθε δηλαδή;;

Ποιος μουρλός ανακάλυψε τον φραππέ; Το παγάκι είναι δημιούργημα του διαβόλου που το έδωσε στον άνθρωπο για να του γλυκάνει το χάπι της κολάσεως.

Αποτριχωτικό κερί. Εφαρμόζεται ζεστό και τέλος!

Καλοριφέρ. Πόσο σοβαρά μπορεί να πάρει κανείς μια λέξη που τελειώνει σε ‘ρ’; Μπρρρρ...

Η ανακάλυψη νέας μορφής ύλης που θα μας περιβάλλει σαν τεράστια φούσκα κατάλληλου όγκου και θα αυτορυθμίζει τις περιβαλλοντικές συνθήκες εντός του χώρου της ανάλογα με τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας...

Παραλογίζομαι ε;; Δε φταίω εγώ, οι σκοτεινές και παγερές δυνάμεις...